Zabytkowa Kopalnia Kredy w Chełmie to unikalne pozostałości górnictwa kredowego w Europie, składająca się z wielopoziomowego kompleksu korytarzy i komór powstałych na skutek wielowiekowej eksploatacji kredy piszącej. Wydobycie rozpoczęto w XIII wieku po odbudowie Chełma przez księcia Daniela Halickiego. Najstarsze tunele znajdują się w rejonie góry zamkowej. Mieszkańcy wydobywali kredę z piwnic i sprzedawali ją, a transportowano ją m.in. do Krakowa, gdzie była używana w budownictwie, ceramice i przemyśle farbiarskim.

     Szczyt wydobycia przypadł na XVII i XVIII wiek, kiedy to 80 z 100 domów w centrum miało dostęp do podziemnych korytarzy. Z czasem tunele połączyły się, tworząc labirynt liczący około 40 km, schodzący na głębokość ponad 20 m. Po XIX wieku wydobycie zostało ograniczone, a w XX wieku całkowicie zakazane z powodów bezpieczeństwa.

     Dziś w podziemiach panuje stała temperatura +9 °C, a wilgotność wynosi od 70 do 85%. Turystyczna trasa o długości 2 km oferuje ekspozycje archeologiczne, górnicze oraz przygody z duchami podziemi, w tym Bieluchem. Organizowane są również wystawy okresowe, a zwiedzający mogą zakończyć swoją wizytę w XVIII-wiecznej ceglanej obudowie górniczej prowadzącej do restauracji.