Stadion Olimpijski we Wrocławiu to wielofunkcyjny obiekt sportowy, który został zbudowany w latach 1926–1928 według projektu niemieckiego architekta Richarda Konwiarza. Jest centralnym elementem sportowego kompleksu na wrocławskim osiedlu Zalesie.

     Pierwotnie stadion był przeznaczony do organizacji wydarzeń sportowych o mniejszej skali niż Igrzyska Olimpijskie. W 1930 roku odbyły się tu III Igrzyska Niemieckie, a stadion gościł również XII Niemiecki Festiwal Pieśni w 1937 roku oraz Niemiecki Festyn Gimnastyki i Sportu w 1938 roku. Stadion był rozbudowywany w latach 1935–1939.

     Po II wojnie światowej obiekt został odbudowany i rozbudowany. W 1948 roku nadano mu nazwę „Stadion Olimpijski im. gen. Karola Świerczewskiego”. W latach 70. XX wieku stadion przeszedł szereg modernizacji: w 1978 roku zainstalowano cztery oświetleniowe maszty, a rok później zamontowano nowoczesne podgrzewanie murawy, które wówczas było jedyne w Polsce.

     W 1991 roku stadion został wpisany na listę zabytków województwa dolnośląskiego. W 2006 roku miasto Wrocław odkupiło obiekt od Akademii Wychowania Fizycznego. W 2010 roku tor żużlowy został zmodernizowany, co wymusiło zmniejszenie boiska piłkarskiego, które obecnie nie spełnia międzynarodowych standardów do rozgrywania oficjalnych meczów.

     W 2015 roku rozpoczęto przebudowę stadionu w związku z organizacją The World Games 2017. Prace obejmowały odnowienie trybun, budowę nowego zadaszenia na zachodniej części obiektu, wymianę drewnianych ław na plastikowe krzesełka oraz renowację starego zegara na wieży stadionu.