Pałac w Trzeboszu został pierwotnie wzniesiony w latach 1712-1714 przez Juliusza Augusta von Bothmera jako rezydencja rodzinna. W latach 1857-1860, na zlecenie kolejnego właściciela, Karola von Königsdorffa, pałac przeszedł gruntowną renowację, podczas której wnętrza zostały przearanżowane, a barokowa fasada zachowana. W jednym ze skrzydeł budowli powstała kaplica, przygotowana specjalnie dla żony Karola von Königsdorffa, która była katoliczką. Po śmierci Ferdynanda von Königsdorffa przed pałacem ustawiono dużą rzeźbę jelenia z brązu, która zaginęła podczas II wojny światowej. Pałac często gościł uczestników licznych polowań, a jego sala myśliwska zdobi sufit z polichromią przedstawiającą sceny myśliwskie.

     W 1923 roku majątek nabył hrabia Zygmunt Czarnecki z Dobrzycy. Po 1945 roku pałac przeszedł na własność Skarbu Państwa i służył jako mieszkanie dla pracowników PGR z Gościejewic. W 1992 roku obiekt przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa w Poznaniu, a następnie został sprzedany. W 2008 roku pałac zakupiła rodzina Frankiewiczów z Poznania, która podjęła się jego renowacji i przekształcenia w ośrodek szkoleniowo-konferencyjny. W 2014 roku odrestaurowano spichlerz, przekształcając go w salę prelekcyjną, a przy pałacu stworzono mini zoo.

     Z pałacem w Trzeboszu wiąże się również legenda o skarbie, który miał być ukryty w jego okolicy przez generała Johanna Mattiasa von den Schulenburga, dowódcę wojsk króla Augusta II Sasa, po bitwie ze Szwedami pod Pońcem.